خشونت علیه زنان مدل‌های مختلف داشته و تمامی ندارد!

سازمان بهداشت جهانی می‌گوید هر ۱۸ ثانیه یک زن در جهان مورد خشونت قرار می‌گیرد. خشونت علیه زنان تنها به خشونت جسمی مثل قتل، تجاوز یا حمله‌های فیزیکی ختم نمی‌شود و شامل هر آنچه که به زنان رنج یا آسیبی وارد می‌کند، می‌شود.

کد خبر: ۲۸۸۲

تاریخ: ۲۶ بهمن ۱۴۰۰ - ۱۷:۴۶

بوق خبر - به کار بردن الفاظ ناپسند در برابر زنان یا خطاب قرار دادن زنان با واژه‌های نامناسب و تحقیرآمیز، جنس دوم خواندن و او را صرفا ابزار جنسی دانستن و تلاش برای حذف آنان از جامعه یا بی‌فایده خطاب کردن حضور او در جامعه از دیگر مصادیق خشونت علیه زنان است.

طبق آمار‌ها ۹۰ درصد قربانیان خشونت، زنان هستند و در ایران نیز ۶۶ درصد زنان حداقل یکبار خشونت به یکی از معانی گفته شده را تجربه کرده‌اند.

خشونت علیه زن باعث می‌شود تا او به فردی منفعل، بی‌انگیزه با روحی زخم خورده و روانی مریض تبدیل شود.

سازمان جهانی بهداشت می‌گوید در هر ۱۸ ثانیه یک زن مورد آزار و خشونت قرار میگیرد و باردار بودن هم او را از خشونت در امان نگه نمیدارد.

یکی از دیگر از مصادیق خشونت علیه زنان حذف آنان از جامعه و یا سخت کردن شرایط برای فعالیت‌ها و نقش‌های مهم اجتماعی است.

حتما جمله «آن زن به‌خاطر مراقبت از فرزندش نمی‌تواند همه وظایفش را به‌خوبی انجام دهد!» یا «زن در محل کار به فکر قرمه سبزی شبش است نه وظایف کاریش» یا حتی این جمله که «زنان را چه به مدیریت»، «زنان که احساساتی هستند نمیتوانند تصمیم خوبی بگیرند» همه این جملات نمونه‌های از خشونت علیه زنان و حذف بی دلیل آنان از جامعه است.

یک نظریه جهانی با عنوان «کار/خانواده» می‌گوید که زنان معمولا بیشترین وقت خود را باید صرف امور خانه کنند برای همین قطعا وقت و فرصت انجام کار و نقش جدی در جامعه ندارند و اگر این نقش‌ها به آن‌ها سپرده شود کار عقب میافند و یا به درستی انجام نمی‌شود، این نظریه جهانی معتقد است که برای زنان شغل با مدیریت امور خانه در تناقض است.

در ایران نیز این نگاه مانع از حضور جدی زنان در عرصه‌های مختلف شده است و زنان در سیاستگذاری‌های مهم و تصمیم گیری‌های کلان نقشی ندارند و صرف حضور چند زن به عنوان نماینده مجلس و یا معاونت امور زنان هم نقشی به معنای واقعی برای حضور در تصمیم‌گیری‌های مهم را ایجاد نکرده است.

یک براورد ساده هم نشان میدهد که نه فقط در ایران که در سرتاسر جهان نقش‌های تصمیم گیری مهم و پست‌های مدیریتی به مردان تعلق میگیرد و زنان را عملا مناسب برای نقش مدیریتی نمیبینند.

حذف زنان از نقش‌های مهم اجتماعی و مدیریت‌ها و تصمیم گیری‌های کلان کشور بخاطر زن بودن آنان بدون توجه به توانمندی او از بزرگترین و آسیب زاترین خشونت هاست چراکه نه تنها هر روز و هر لحظه به آن مواجه هستیم که حتی کسی این اتفاق را خشونت علیه زنان نمیداند.